Opkweekplantjes en aardpeer

Het moestuingebeuren vindt niet alleen in de tuin plaats. Ook thuis is het duidelijk aanwezig. Overal waar wat kan staan in de achtertuin ben ik met kleine plantjes en zaden in de weer. Ik behandel ze als zorgenkindjes. Hebben ze genoeg vocht, is het te koud, te warm, te vochtig, maar mijn grootste zorg is regulering. Hoe voorkom ik dat ik teveel plantjes in 1 keer  overbreng naar de moestuin en straks weer tegen 10 kroppen sla aankijk, die voordat ik het goed en wel realiseer,  doorschieten.
Een vriendin in Engeland raadde mij aardperen(Jerusalem Artichoke) aan. Mooi om te zien en lekker om te eten, vertelde zij mij. Op de markt heb ik er een aantal gekocht. Een deel ervan heb ik gebruikt voor een aardperensoep. die was verre van lekker. Maar mijn vertrouwen in haar is groot genoeg dat ik denk dat ik wel lekkere recepten kan vinden. De rest heb ik geplant en die sloegen aan. elke dag werden ze hoger en hoger, tot ik mij vandaag realiseerde dat ik ze zo groot nooit heelhuids naar de tuin kan vervoeren. Deze heb ik dus in de achtertuin gezet en neem me voor nieuwe direct ter plaatse in de grond te stoppen.

Een bloem in de rabarber

Er zit een hele grote knop in mijn rabarberplant. Dat heb ik eigenlijk nog nooit gezien, maar dat zegt niet alles want zo groot is mijn kennis en ervaring nou ook weer niet. Ik heb wel gezien dat de rabarberplanten bij andere tuinders geen bloemknoppen hebben.
Denkend aan het verhaal over mannelijke uien waar een prachtige bloem in komt, maar oneetbaar zijn, vraag ik mij af of dit ook gevolgen heeft voor de rabarber om te eten. Op de blog van Zilte Zee heb ik namelijk een heerlijk recept gezien voor rabarbertaart! (http://www.ziltezee.com/2013/04/het-einde-van-de-cupcakes.html)

Vervolg op mijn strijd...

Ik maakte mij zorgen om mijn net aangeplante uienveldje. Overal zag ik namelijk groene sprieten omhoog komen; het teken dat kweekgras er nog vrolijk aan het groeien was. En als het nu al zichtbaar aanwezig is, hoe zou het veldje er dan over een maand of twee uitzien????
Ergens, vroeg in de ochtend, mijmerend in bed, heb ik toen een grote beslissing genomen.... het uienveld moest overnieuw om te voorkomen dat het straks helemaal een puinhoop is.
De uien heb ik voorzichtig verwijderd en van Kees de Boon (http://deboon.blogspot.nl/) kreeg ik de tip om de grond met een drietand om te woelen en het losse spul dan aan te harken. en het werkt geweldig, in ieder geval veel beter dan mijn eigen handschepje/omwoel techniek. Een flink metertje tuin leverde mij een emmer vol met wortels op. Nu maar hopen dat het voor dit jaar afdoende is. De uien staan er inmiddels weer in.

Borage

Tante Lydie woonde in Duitsland, vlakbij Frankfuht am Mein en als kind gingen we elk jaar tijdens de zomervakantie, als we onderweg waren naar Oostenrijk of Zwitserland, bij haar langs.
Bij haar langs gaan was altijd een hele belevenis en allerlei goede herinneringen komen in mij op over de binnenplaats, de honden, de kippen, Unkel Wilhelm, kersenbomen maar vooral aan eten. Veel en heerlijk eten vooral haar sla was altijd een groot succes. Daarin zat een geheim ingrediënt wat wij niet kende: borage of komkommerkruid. Later toen wij wel in het bezit waren van een plantje werd 'sla van Tante Lydie' een gevleugelde uitspraak.
Het is werkelijk betoverend; snij 2 blaadjes fijn en meng door de dressing. Sla. altijd al lekker, wordt een feestmaal! En als de plant bloeit komen er hele mooie blauwe bloemetjes aan die ook eetbaar zijn en heel decoratief. Ik kan het iedereen aanraden!!!

Hoe onthou je wat je gezaaid hebt.

In de kweektunnel zijn de eerste groene puntjes zichtbaar!!!
Net als vorig jaar heb ik al helemaal geen idee meer wat ik op die plaats gezaaid heb. Ik weet het wel zo ongeveer. Het kan postelein zijn, of raapstelen of rucola of... Maar daar heb ik mijn les uit getrokken. Dit jaar heb ik een keurig overzicht gemaakt in Excel. In mijn tuin heb ik er niets aan maar ik ben in staat om thuis na te zoeken welk plantje aan het ontspruiten is.
Mijn buurman vertelde me dat hij nu na 4 jaren aanmodderen met stokjes en briefjes,  hij ook een systeem uitgedacht heeft. Bij het zaaigoed doet hij een bamboestokje in de grond met daaraan een houten knijper waar opgeschreven staat wat er moet gaan groeien. Zou dit werken..... ik ga het in de gaten houden.

Veldsla/basilicum stampot

Laatst zag ik in de Allerhande een recept staan voor rucolastamppot. Het gebeurt me niet vaak bij het lezen van een supermarktblad (maar ik kan het toch niet laten om ze allemaal door te nemen) dat ik bij het lezen van het recept al enthousiast ben en het binnen de kortste keren uit probeer.
Dat had ik bij dit recept wel. Bovendien zit er een courgette in verwerkt en als je al eerder een courgette plant hebt gehad, dan weet je dat elk mogelijk recept waar een courgette in verwerkt wordt welkom is door de overvloedige oogst per plant. De versie met rucola vonden wij iets te 'wreed'. Ik heb het nog eens geprobeerd met veldsla en die vonden wij erg lekker. Maar ik heb ook andere slasoorten gezaaid die niet zo pittig zijn als de rucola. Volgens mij geven die ook een heel lekkere smaakcombinatie.
O ja, ik had geen courgette in huis (en het was Koninginnedag en geen supermarkt/groenteboer was hier open) dus toen heb ik champignons gebruikt. Het kan...., maar courgette vind ik lekkerder.

Veldsla/basilicum stamppot

1 kg aardappelen iets kruimig                  

1 courgette                  

1 el olijfolie                   

50 g pijnboompitten                  

150 ml magere melk                  

1 zak veldsla     

1/2 bakje cherrytomaten , gehalveerd +

1 bakje basilicum (15 g), in reepjes +

50 g geraspte kaas

1. Schil de aardappelen en kook ze in water met zout in 20 min. gaar.
2. Snijd ondertussen de courgette in de lengte in vieren. Verwijder de zaadlijsten en snijd het vruchtvlees in stukjes. Verhit de olie in een wok en roerbak de courgette 3 min. Breng op smaak met peper en zout. Rooster de pijnboompitten in een koekenpan zonder olie of boter 2 min. Laat afkoelen op een bord.
3. Stamp de aardappelen fijn met de pureestamper. Verwarm de melk in een steelpan en voeg samen met de courgette, (gewassen) veldsla en tomaten toe. Warm nog 3 min. door. Meng het basilicum en de kaas erdoor. Breng op smaak met peper en zout. Bestrooi met de pijnboompitten.

I am not alone

Een paar dagen geleden had ik al het gevoel dat ik de grond op sommige stukken veel te makkelijk kon omwoelen. Deed ik het toen nog af met 'gaten van wortels' , ik weet inmiddels beter...dit is toch echt het werk van een levend wezen. Ook aan de zijkant van mijn kweektunnel zitten twee gaten in de grond, zoals konijnen vaak maken, alleen zonder de konijnenkeutels die er ook altijd veelvuldig bij in de buurt leggen (ik heb drie van die langoren in de tuin gehad, over konijnen weet ik veel). Maar wat is het dan wel?? Ik krijg al visioenen van een rat met een hele lange glibberige staart en 2 grote voortanden. Mijn zoon heeft het vandaag ook eens bekeken en is gelukkig tot de conclusie gekomen dat het gat te klein is voor een rat. Pfffffiew. Vooralsnog heb ik het gewoon maar laten zitten en met het spitten ben ik er maar een beetje uit de buurt gebleven. Beest blij en ik blij.